Postrock.be - alle informatie over postrock evenementen, postrock artiesten en veel meer

[ewoudsensualnoise]

Waarmee ik maar wil zeggen dat een a-politieke scene niet noodzakelijk betekent dat alles wordt goedgekeurd.

dat vind ik dan weer raar, want als je a-politiek zou zijn ( als scene e, kheb het niet op jou ) zou je ofwel de eis moeten stellen dat iedereen er a-politiek is en politiek gezwans moeten afkeuren, ofwel alles toelaten.

En als je niet alles toelaat, dan gaje hoogst waarschijnlijk niet in evenwicht bepaalde extremen verbieden, en dan ben je toch juist ( heel licht ) politiek bezig ?

Het is toch niet omdat je haat en racisme verbiedt dat je plots politiek bezig bent? dat is gewoon rationeel en menselijk

ik zeg niet, en nog niemand heeft dat hier gezegd denk ik, dat je als postrockliefhebber of als postrockmuzikant geen mening of overtuigingen mag/kan hebben he, ik denk gewoon niet dat er een direct verband is met het genre

Jammer dat je compleet naast mijn nuancering las.
kga het nogmaals proberen, misschien wat duidelijker ook ;
als het grootste deel van de individuen in je scene relatief links/progressief gezind is, dan kun je toch niet spreken van een a-politieke stroming ? Je kunt toch niet stellen dat er eventjes geen interactie zou zijn tussen het persoonlijke niveau en het groepsniveau ( groep is hier post-rockscène ) ?

haat en racisme, hier extreems-rechts, verbieden is natuurlijk wel politiek. Je kunt je niet afzetten tegen bepaalde politieke stromingen zonder zelf politiek te zijn, dat wil niet zeggen dat je hier niet heel erg gematigd kunt zijn hé.
Sn is min of meer ook "politieke" band, niet in de zin van wij ondersteunen die partij, of dit kotje, wel in de zin van maatschappijkritische teksten en bepaalde initiatieven ondersteunen ( vb de bezetting van het lappersfort ).

over sellouts & commercialiseren :
ik denk dat je punt van in zweden eerder uitzondering is. Er is niet veel mis mee als je je artistieke vrijheid niet moet aanpassen, maar geef toe in hoeveel gevallen gebeurt dit ?
Dat artistieke vrijheid inbinden stinkt gaan er hier denk ik ( hopelijk ) wel niet te veel tegenspreken, maar wat er ook stinkt aan commercialiseren, is het commercialiseren zelf ! Het feit dat er zo schaamteloos winst om de winst wordt gemaakt, hier op muziek, ongeacht welke omstandigheden, stoort me. Het is die hele kapitalistische redenering waar, voor mij toch, een geur aan zit.
Op die manier is zelfs dit politiek ...

[FrontalNoize]

Wat die majors betreft:

Het venijn bij die mannen zit hem niet per se in het opdringen van bepaalde muzikale veranderingen en dergelijke. Ik denk persoonlijk dat da ferm overschat wordt, den dag van vandaag tekenen die simpelweg bands die populair zijn of surfen ze mee op een hype.

De smeerlapperij zit hem vooral in het feit dat je in feite als quasi-werknemer aan de slag gaat bij hen. Vaak leggen ze een contract voor meerdere albums vast (terwijl je mss na het eerste album geen zin hebt), zij arrangeren je tours. Ze betalen voor alles van opnames enzovoort, maar het percentage dat je krijgt op een cd is wel minuscuul klein (en dan heb ik het over een paar % per CD, minder dan 1 euro/stuk).
Muzikant wordt met andere woorden je vast beroep, maar het product, jouw muziek, wordt wel verkocht door het bedrijf, en de winsten, die gaan niet naar jou, maar naar het label.

Ik denk dat muzikanten bij majors vooral in hun eigen vel snijden. Veel independants betalen evengoed voor je opnames en dergelijke, maar bij hen kan je wel veel betere contracten onderhandelen. En qua distributie en promotie zit het bij veel van die mannen (bv. bij Domino ofzo) ook wel snor.

[plonserd]

Je hebt majors en majors natuurlijk..

Domino is OOK een major, PIAS ook, maar wel met een "betere" naam dan pakweg Sony of EMI, waar je als artiest inderdaad zowat enkel en alleen een 360° contract kan krijgen (met andere woorden: je mag qua muziek wél je ding doen, maar er wordt wel vastgelegd voor jou waar je speelt, waar je opneemt, wie je plaat producet, wie je artwork maakt, wie live je geluid verzorgt,...). Je bent dus vrij om te maken wat je wil, maar een producer kan wel héél veel invloed hebben op je sound, en je kan dus uiteindelijk toch met een eindproduct zitten waar je niet over tevreden bent, die je dan ook nog ns live moet spelen op plaatsen waar je zelf niet eens zou willen spelen, een hoes die lelijk is, en een geluidsman die geen ervaring heeft met jouw soort muziek..

En DAT is het spijtige van heel de zaak..
Eenmaal je tekent bij een major label zoals Sony of EMI hoef je je gedurende de tijd van je contract ook niet teveel aan te trekken van 'overleven van muziek' , want dat lukt sowieso..Je krijgt een eerlijke vergoeding van de platenmaatschappij, en je kan ook nog terugvallen op het kunstenaarsstatuut..Maar als je contract bij dat soort major 3 jaar duurt, kan je natuurlijk ook maar 3 jaar profiteren van de 'financiele voordelen'..

Als je kan tekenen bij iets kleinere majors, zoals Domino of Pias, heb je meer vrijheid, maar ook meer kosten..Je opnames worden betaald, je cd wordt gefinancierd,als je geluk hebt worden videoclips betaald, maar je mag zelf nog op zoek gaan naar een booker, naar een eigen geluidsman (die genoeg geld kosten :p),... En dan hou je natuurlijk minder over voor jezelf, en kan het moeilijker worden om te overleven van enkel muziek.

Muziek draait niet enkel om muziek, distributie en promotie.
Je moet je bezighouden met een enorme boekhouding, gaande van geluidsman, lichtman, stagehands, guitartechs,..(als band op niveau toch), en daar kunnen labels als Domino je spijtig genoeg niet mee helpen..

[eenbeetje]

Jammer dat je compleet naast mijn nuancering las.
kga het nogmaals proberen, misschien wat duidelijker ook ;
als het grootste deel van de individuen in je scene relatief links/progressief gezind is, dan kun je toch niet spreken van een a-politieke stroming ? Je kunt toch niet stellen dat er eventjes geen interactie zou zijn tussen het persoonlijke niveau en het groepsniveau ( groep is hier post-rockscène ) ?

haat en racisme, hier extreems-rechts, verbieden is natuurlijk wel politiek. Je kunt je niet afzetten tegen bepaalde politieke stromingen zonder zelf politiek te zijn, dat wil niet zeggen dat je hier niet heel erg gematigd kunt zijn hé.
Sn is min of meer ook "politieke" band, niet in de zin van wij ondersteunen die partij, of dit kotje, wel in de zin van maatschappijkritische teksten en bepaalde initiatieven ondersteunen ( vb de bezetting van het lappersfort ).

Toch wel, het is niet de postrock die ervoor zorgt dat mensen een bepaalde visie krijgen op de maatschappij/politiek/whatever, hoe zou dat ook kunnen, een groot deel is puur muzikaal, en eventuele teksten worden meestal eerder gebruikt om een bepaalde sfeer op te roepen dan om een bepaald standpunt te verkondigen...
Ik denk dan ook niet dat postrockmuziek politieke gedachten oproept bij de luisteraars, in tegenstelling tot bv. een punknummer waar over anarchie gezongen wordt. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat mensen die naar postrock luisteren geen politieke mening hebben, het staat gewoon niet in rechtstreeks verband met de postrockmuziek.
"De postrock" zelf heeft dus geen mening en is in die zin a-politiek.

Wil dat zeggen dat de individuen (zowel muzikanten als luisteraars) niet actief kunnen begaan zijn met politiek? Neen.
Wil dat zeggen dat er geen postrockbands zijn die 'politiek' kunnen genoemd worden? Neen, maar het is geen algemeen kenmerk.

Wil dat zeggen dat mensen met nazistische gedachten niet van postrock kunnen houden? Neen.
Wil dat zeggen dat een postrockgetinte band met nazistische teksten niet in het genre thuishoort? Ja, want dat zal door de gemiddelde luisteraar niet aanvaard worden: zowel op het individuele vlak van rationele mens (het maakt daarbij niet uit of je links of rechts bent ingesteld) als op het a-poltieke groepsniveau.

Je ziet het denk ik, waarschijnlijk door je muzikale en persoonlijke achtergrond, teveel alsof undergroundmuziek of een bepaalde muziekstroming een bepaalde mening moet hebben, ik denk niet dat dat noodzakelijk is.

over sellouts & commercialiseren :
ik denk dat je punt van in zweden eerder uitzondering is. Er is niet veel mis mee als je je artistieke vrijheid niet moet aanpassen, maar geef toe in hoeveel gevallen gebeurt dit ?
Dat artistieke vrijheid inbinden stinkt gaan er hier denk ik ( hopelijk ) wel niet te veel tegenspreken, maar wat er ook stinkt aan commercialiseren, is het commercialiseren zelf ! Het feit dat er zo schaamteloos winst om de winst wordt gemaakt, hier op muziek, ongeacht welke omstandigheden, stoort me. Het is die hele kapitalistische redenering waar, voor mij toch, een geur aan zit.
Op die manier is zelfs dit politiek ...

het gebeurt inderdaad niet veel, maar er zijn dan ook maar heel weinig postrockbands in die situatie...
Ik stoor me ook vaak aan de muziekbussiness, aan het platte commercialisme en al die flauwe popsterretjes, vandaar ook dat ik ooit op zoek ben beginnen gaan en nog steeds op zoek ga naar muziek die iets meer te bieden heeft. Maar ik ga een band niet laten vallen omdat ze plots bekend worden ofzo, zolang ze maar de muziek blijven maken waardoor ik ze graag hoor.

[williamblake]

Wat commercialisering betreft: Ik heb op zich geen problemen met het feit dat een band bij een major tekent of een genre commerce wordt. Dat neemt niet weg dat deze stap vaak slechte gevolgen heeft: Als band kan men plots rondkomen van zijn muziek, met gevolg dat men vaak op safe gaat spelen met de volgende albums en daardoor de kwaliteit meestal zwaar zakt. Daarnaast brengt de popularisering van een genre ook een boom aan kloons met zich mee, die ervoor zorgt dat je door het bos de bomen niet meer ziet en het genre uiteindelijk doodbloedt (met postrock zitten we momenteel in die fase imo).

Wat politiek betreft: ik denk dat postrock op zich daar redelijk los van staat en dan vooral omdat het een genre is dat meer op het muzikale gericht is. Dat neemt niet weg dat men politieke overtuigingen en levensvisies in postrock kan terugvinden, maar volgens mij is dat eerder een indirect gevolg van het feit dat vooral de oudere bands hun wortels vonden in mensen die uit het punk, hardcore en indie-milieu kwamen. Ik heb de indruk dat dat bij de jongere generatie al veel minder het geval is.

[Monheim]

Williamblake schreef
Daarnaast brengt de popularisering van een genre ook een boom aan kloons met zich mee, die ervoor zorgt dat je door het bos de bomen niet meer ziet en het genre uiteindelijk doodbloedt (met postrock zitten we momenteel in die fase imo).

en

Williamblake schreef
maar volgens mij is dat eerder een indirect gevolg van het feit dat vooral de oudere bands hun wortels vonden in mensen die uit het punk, hardcore en indie-milieu kwamen. Ik heb de indruk dat dat bij de jongere generatie al veel minder het geval is.

Zie ik daar een verband?

Over die commercialisering: Het charmante aan post-rock is net die Do it yourself mentaliteit. Als ik een cd/plaat koop die door de artiest ontworpen is, vind ik dat enorm leuk (ik kan echt genieten als ik kan prullen met het platte muntje van F#A# terwijl ik die plaat beluister, of de tekst in "one time for all time" van 65dos, of beter nog: zie dat ik een plaat heb waar er maar honderd of tweehonderd van gemaakt zijn). Bekendheid en schaalvergroting maken dit niet altijd meer mogelijk waardoor bepaalde aspecten van charme helemaal verloren gaan. Ik heb er geen problemen mee als een groep geld verdient uit muziek, enkel heb ik er persoonlijk problemen mee als dit ten koste gaat van de eigen authenticiteit van een groep, of dingen als artwork.

Bekendheid leidt zoals Williamblake al aanhaalde vaak tot het zogenaamde "veilig spelen". Ik kon het zelf niet beter zeggen. Zo zijn er bepaalde bands die (naar mijn dunken) dingen zonder echte waarde uitbrengen omdat ze nu eenmaal even goed verkopen (denk 65dos - escape from new york).
Eén van de belangrijkste principes in post-rock is net dat experimenteren met klanken om niet in standaardstructuren te blijven, niet steeds hetzelfde te klinken,... Commercialisering doet weinig goeds aan dit principe.

[eenbeetje]

Williamblake schreef
Daarnaast brengt de popularisering van een genre ook een boom aan kloons met zich mee, die ervoor zorgt dat je door het bos de bomen niet meer ziet en het genre uiteindelijk doodbloedt (met postrock zitten we momenteel in die fase imo).

en

Williamblake schreef
maar volgens mij is dat eerder een indirect gevolg van het feit dat vooral de oudere bands hun wortels vonden in mensen die uit het punk, hardcore en indie-milieu kwamen. Ik heb de indruk dat dat bij de jongere generatie al veel minder het geval is.

Zie ik daar een verband?

hmm het 'vroeger was het allemaal beter' is begonnen

Dat er een hoop flauwe postrockbands zijn daar ga ik mee akkoord, en dat dat waarschijnlijk een gevolg is van het succes/commercialisering van grotere namen zoals explosions in the sky, mogwai of sigur ros, daar ga ik ook mee akkoord

Dat dit echter te maken heeft met het feit dat de 'jongere generatie' deze muziek niet meer maakt vanuit bepaalde visies of standpunten op de maatschappij, maar wel vertrekkend van het doel om gewoon goeie muziek te maken, is zever en staat daar dus niet mee in verband. Die klonen zijn gewoon ongepassioneerde bands die niet de minste moeite doen om iets van zichzelf in de muziek te steken, om te experimenteren.

Er zijn een pak bands die trachten en erin slagen om origineel te zijn of om volledig hun eigen ding te doen met de 'bestaande' muziek. (ik denk aan bijvoorbeeld bands als EF, Gifts from enola, Balmorhea, Jeniferever, kyte, ... => kunnen allemaal onder het label 'postrock' geplaatst worden en doen in mijn ogen (en oren) nochtans allemaal heel verschillende en verfrissende dingen)

Ook heb je een pak bands die niet echt origineel zijn, maar wel met passie de muziek maken die ze graag horen, en dat hoor je ook (ik denk aan bands als Pg.lost, Caspian, Mono, ... => je kan deze bands moeilijk erg origineel noemen, maar ze zijn wel heel erg goed in wat ze doen)

(for the record: ik heb trouwens helemaal niets tegen bands of muziek die wel politiek geinspireerd zijn he, ik luister zelf ook naar dergelijke muziek, ik denk alleen dat het niet zo is in het postrockgenre. Ik vind ook niet dat muziek perse een maatschappelijke rol moet spelen, het kan natuurlijk wel, maar anderzijds kan muziek ook net de rol vervullen van even los te komen van alles wat er gebeurt in de maatschappij, even te ontsnappen van het wereldlijke, van het dagelijkse leven rondom ons. En postrock vervult die rol voor mij. Ik zou het heel erg vermoeiend vinden moesten alle muziekgenres waar ik naar luister politiek of maatschappelijk getint zijn.)

[Monheim]

Eenbeetje, u slaat de nagel op de kop. Ik wil niet beweren dat het vroeger allemaal beter was. Er zijn verschillende jonge postrockbands die mij enorm weten te boeien (thiswilldestroyyou, capulet (champ!), yndi halda,...), enkel is het inderdaad zo dat er teveel flauwe postrockbands op het toneel zijn gekomen. De zoektocht naar kwaliteit binnen kwantiteit is een stuk moeilijker geworden.

[plonserd]

Dat is in elk muziekgenre zo spijtig genoeg..
Er is ook heel wat goeie popmuziek en goeie techno, maar nog een pak meer flauwe afkooksels..

[kleine.tony]

uit een zweeds interview met niklas van ef (vertaald door google translate wel)
http://www.radarzine.com/musik/2010/04/ ... ande-band/

We never take a position on things politically, socially, etc through our lyrics. This we leave to the more angry bands. We love it when people tried to analyze, and email us to see if it is si-o-so we thought. It is beautiful how people can be so creative, and how we can get people to be creative.